Η ημέρα μου: Φύλλα εργασίας: ποιος, ποια, ποιο, κάποιος, κάποια, κάποιο

      Φωνολογική διαταραχή του 'σ' ή κρύβεται και κάτι άλλο.

Πολλές φόρες τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως φαίνονται και για του λόγου το αληθές μπορεί να μην βρίσκονται ούτε καν στη φαντασία μας.

Πόσα παιδάκια δεν έχουμε ακούσει στην ηλικία των 5 ετών να εκφέρουν το «σ» ως «θ» ή «χ»  συνομιλώντας με τους φίλους τους και την οικογένεια τους;  Είναι όμως απλά μία καθαρά διαταραχή του ΄σ΄, είναι κάτι το όποιο οφείλεται στην ηλικία του παιδιού και θα διορθωθεί από μόνο του ή είναι κάτι πιο περίπλοκο?

Ας πάρουμε λοιπόν τα πράγματα από την αρχή.

Φωνολογική διαταραχή του ΄σ΄ ονομάζεται  η δυσκολία του παιδιού να εκφέρει τον ήχο αυτό και τον αντικαθιστά με άλλους όπως το  «θ»  το «χ» ή δεν μπορεί  το προφέρει καθόλου.  Τα αίτια της φωνολογικής αυτής διαταραχής μπορεί να είναι: α)η λάθος τοποθέτηση της γλώσσας ( βγάζουν τη γλώσσα τους έξω από το στόμα με αποτέλεσμα να ακούμε «θήκω αντί για σήκω», ή  η γλώσσα τους ακουμπά πλευρικά στα δόντια με κλειστό το στόμα με αποτέλεσμα να ακούμε  «χίδερο αντί για σίδερο»), β) Οι στοματοπροσωπικές ανωμαλίες , (όπως για παράδειγμα η σταυροειδής σύγκλειση των δοντιών, ο προγναθισμός, τα σιδεράκια, η χασμοδοντία, οι σχιστίες, η ανοιχτή στάση του στόματος ..),  γ)η κληρονομικότητα και δ) προβλήματα ακοής (το παιδί δεν ακούει καθαρά όλους τους ήχους).

Φυσικά για όλες αυτές τι περιπτώσεις υπάρχουν και οι ανάλογες θεραπευτικές παρεμβάσεις ξεχωριστές πάντα για την κάθε μία. Όσον αφόρα τη λάθος τοποθέτηση της γλώσσας αλλά και της κληρονομικότητας αρκεί μόνο η λογοθεραπευτικη παρέμβαση.    Σε περιπτώσεις όπως στοματοπροσωπική ανωμαλίες θα πρέπει να γίνει πρώτα εκτίμηση του προβλήματος από έναν ορθοδοντικό, ο οποίος θα προτείνει την καταλληλότερη προς το παιδί παρέμβαση είτε με σιδεράκια, είτε με κάποια μικροεπέμβαση, είτε με την τοποθέτηση εμφυτευμάτων, και αμέσως μετά και ταυτόχρονα με την ορθοδοντική αγωγή θα πρέπει να αρχίσει και η λογοθεραπευτικη παρέμβαση έτσι ώστε να μπορεί  η γλώσσα να πάρει τη σωστή θέση μέσα στο στόμα και το άτομο να μπορεί να αρθρώνει πλέον καλά  και μετά τη ορθοδοντική του θεραπεία.